http://www.sosyomat.com/ tr-tr 40 blog: elli akce kışın sonları baharın başlangıcı gibi gerçekleşti ölümüm.kolay ve bi o kadar da sade.bi elma ağacının dibinde yapayalnız verdim canımı.derkn leş yiyiciler sardı etrafımı kısa zamnda bedenim harab oldu.sıra çürükcüllerdeydi ki onlarda işi hiç ağırdan almadılar.kanım karıştı toprağa,bi kısmım bi gülün dikenine saklandı,bi kısmımda elma ağacının dallarına uzandı.derken bahar güneşi yüzünü gösterdi, gölgede kalan karlarda eridi..artık daha fazla insan yüzü görüyordum.bigün 3 adam rakı balık yapmaya geldi ve sofralarına meze ettiler beni,yarım saat sonra bi kız geldi.uzandı yere ve kopardı beni,rastalı saçlarına taktı.adamları farketmemişti.ama adamlar onu çoktan farketmişti.aniden saldırdılar.biri kollarından yere sabitledi digeri göbeğinin altına kaçmıs kemerini çözmeye çalışıyordu.kısa ama bi o kadarda uzun sürdü tecavüz.toparlanıp hemen ordan uzaklaştı adamlar.kız neden bilmem ama bayılmıştı.alnından kanlar akıordu.yanlışlıkla batmış olsam gerek.ama gerçekten yanlışlıkla oldu.insan annesine hiç zarar verir mi? Fri, 11 Jan 2008 19:45:20 GMT 1076942-blog@http://www.sosyomat.com/ elli akce http://elli-akce.sosyomat.com/blog/1076942 Saat 20.25 civarı,belkide saate son kez bakıyorum.Bedenim o kadar ağırlaştki ayakta durmayı geçtim, oturmak bile ızdırap veriyordu. lakin uzandığımda uykuya dalacağım ve ışığa doğru gideceğim korkusu beni kanepede tv izlemeye zorluyordu. bi parça ekmek,bi parça çikolata...kısaca birazcık karbonhidrat beni biraz daha olsun ayakta tutar diye aklımdan geçirmedim değil. mutfakta yaptığım 3 detaylı aramadan sonra orda yiyecek olmadığına kendimi inandırdım.sabaha nasıl çıkacağım,daha da önemlisi sabah olduğunda ne olacağı beynimi sürekli kemiren sorulardı.açlığın verdiği mide ağrısı resmen krampa dönüşmüştü.erken gelen,zamansız,hiçte adil olmayan sonumun davetine daha fazla direnmeden olduğum kanepeye uzandım. tavuklu saatin,yan komşunun çamaşır makinesinin,soğuyan televizyonun çatırtıları artık daha net geliyordu kulağıma. göz kapaklarım düşmeye başladı.karşı koymayı aklımdan bile geçirmedim.ve karanlık aldı beni.sanki sonsuz yukardan sonsuz aşağıya doğru düşüyordum.tam sona geldiğim ve çarpacağım anda uyandırıldım.'abi kalk hadi' dedi.şuursuzca itaat ettim ve yerimden kalktım.güçlükle giydiğim harley botlarımın bağcıklarını tek tek bağlamak yerine içine tıkıverdim ve sokaktaydık. ne yaptığımız nereye gittiğimiz hakkında en ufak fikrim yoktu..yürüdük,yürüdük ve durduk.araçların ışıkları gözüme türk filmi tadında vururken 'abi yatmış çok şükür' cümlesi tokat gibi indi suratıma ve kendime geldim. ziraat bankası bankamatik önündeydik. saatime baktım, 22.15 i gösteriyordu.tabi ya nasılda unutmuşum,ayın 6'sı ve az önce burslar yattı.hemen bankamatiğin yanındaki köfte arabasının plastik taburelerine oturduk.dürümlerimizi söyledik.ızgaraya düşen etin cızırtısı şuana kadar duyduğum en güzel melodi gibiydi.gözyaşıma hakim olamadım ama zayıflığımıda belli etmek istemiyordum.'ustam ne soğanmış mübarek bee ta burdan yaktı gözümü eheh' diye gülerken gözyaşımı sildim.tam ekmek köftenin yanındaki şalgam şişlerinin biribirine tokuşturup attığımız kahkahalar beni o an 16.yy avrupasına götürdü diyebilirim.hesabı ödeyip sigaralarımızı yakarken Ömür'ün 'abi bu köftecide tam ticari kafa var hemen kurulmus bankamatiğin önüne' ve benim 'olum giderken bi küçük votka alalım lan' sözlerim biribirine karıştı... Tue, 30 Oct 2007 18:38:08 GMT 936891-blog@http://www.sosyomat.com/ elli akce http://elli-akce.sosyomat.com/blog/936891